ترجمه : عبد الرحمن فرزند حجاج گويد : اين وصيت‌نامه را ابو ابراهيم ( حضرت موسى بن جعفر عليه السلام ) پيش من فرستاد : اين آن چيزى است كه وصيت كرده و حكم نموده بندهء خدا على در مال خود براى رضاى خدا تا اينكه ( به وسيلهء اين وصيت ) خدا مرا داخل بهشت نموده و مرا از آتش دوزخ و آتش را از من دور سازد در روزى كه صورت‌هايى سفيد و صورت‌هايى سياه مىگردد . آنچه در « ينبع » املاك دارم و به من تعلق دارد و در اطراف « ينبع » هم معروف است كه مال من است همه وقف است و همچنين برده‌هايى كه در آن املاك دارم به غير از ابى نيزر و رباح و جبير « 1 » كه آزاد هستند ( و حق ولاء دارند ) بقيه در همين املاك پنج سال كار مىكنند و مخارج خودو عائله‌شان را از آنجا اداره مىكنند . علاوه بر اين آنچه كه در « وادى القرى » « 2 » دارم همه مختص اولاد فاطمه است و برده‌هايى هم

--> ( 1 ) - در كتب معاجم كه پيش من بود شرح حال اين سه نفر را پيدا نكردم در بحار ج 42 ، ص 71 از كافى نقل كرده كه امير المؤمنين عليه السلام وصيت نمود بر اينكه ابو نيزر و رباح و جبير آزاد شوند با اين شرط كه در « مال » يعنى مزرعه كه همان بغيبغة و عين ابى نيزر است پنج سال كار بكنند و ابن حجر در اصابه گويد : مىگويند : كه ابو نيزر از اولاد نجاشى بوده و مسلمان شد و با رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در زندگى با هم شده و بعد از او هم با فاطمه و اولاد او بود و در وفاء الوفاء ج 4 ، ص 1271 آمده است كه ابو نيزر غلام على ( عليه السلام ) بوده و در بحار ج 22 ، ص 256 آمده كه غلام رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بوده است . ( 2 ) - « وادى القرى » دره‌اى است ميان مدينه و شام از توابع مدينه و داراى دهات زياد و در سال 7 فتح شده به گونهء مفتوح عنوة و ساكنين آن يهودى بوده و هرچه زمين آباد داشتند مال مسلمين گرديد و رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آن را به يهودىها به عنوان مزارعه و مساقات واگذار كرد ، رجوع شود به معجم البلدان كلمهء « قرى » و « وادى » و وفاء الوفاء ج 4 ، ص 1328 .